Po wieluuuuu godzinach malowania ukończyłam anioły o których opowiadałam Wam chwilę temu. Jestem z siebie zadowolona- tak, jestem z siebie zadowolona, co nie zdarza mi się dość często:) Anioły absolwenci są w dwóch wersjach -dla starszych i młodszych dzieci. Powiem szczerze, że wersja ze zwiniętym świadectwem chyba równie dobrze nadawałaby się również dla studentów. Moja refleksja na zakończenie nie tylko dzisiejszego dnia ale również tego projektu jest taka, że stawiam pominik wszystkim moim koleżankom, które z takiego rękodzieła "żyją", tzn. jest to ich źródło utrzymania. Czym innym jest bowiem malowanie dla samej radości malowania - sporadyczne, spontaniczne i wolne od terminów, a innym wielogodzinne malowanie z drętwiejącym od siedzenia siedzeniem:))))i trzeszczącym kręgosłupem! Doznałam przez ostatnie tygodnie tej drugiej opcji mojego hobby i już wiem napewno, że chyba zbrzydłyby mi moje anioły gdybym musiała je codziennie, po 8 godz dziennie, przez x lat lepić odhaczając w zeszycie- "gotowe"....Dziękuję Bogu, że już w sierpniu wracam do mojej pracy, a Anioły będą miłym dodatkiem dnia codziennego, że będą wywoływać uśmiech na twarzach osób, do których odlecą, jak również na mojej twarzy i nigdy nie przyniosą mi bolesnego grymasu i zniechecenia!
Pozdrawiam i dziś dużo zdjęć:)
P.S. Tabliczki na imionami uczniów widziałam wcześniej u Natali Z.(http://sztukaniepowazna.blogspot.com/). Dziękuję koleżance, że mogłam skorzystać z jej pomysłu!
"ALE TO JUŻ BYŁO......I NIE WRÓCI WIĘCEJ......"Do następnego czerwca!
